Het einde van een relatie zorgt voor genoeg hoofdpijn. Spullen verdelen is een ding maar de gezamenlijke koopwoning vormt vaak de grootste uitdaging. Je zit vast aan een hypotheek en een hoop emotionele herinneringen. De makkelijkste weg lijkt misschien het huis verkopen en de opbrengst delen. Toch wil een van de twee vaak graag in de vertrouwde omgeving blijven wonen. Dat klinkt als een mooi plan maar de financiële werkelijkheid haalt je al snel in. Je krijgt te maken met de bank en de overwaarde die ineens op tafel moet komen.

De woningmarkt is momenteel niet echt je beste vriend. Een nieuwe plek vinden is lastig en duur. Daarom proberen veel mensen de woning op één naam te krijgen. Dit proces vraagt om een flinke dosis geduld en een nuchtere blik op de cijfers. Het draait om de vraag of je de maandlasten in je eentje kunt dragen volgens de regels van de geldverstrekker. Die kijkt niet naar je goede voornemens maar puur naar je loonstrook.

De financiële afwikkeling aan de keukentafel

Wanneer je ex-partner vertrekt moet deze ontslagen worden uit de hoofdelijke aansprakelijkheid. Dit is een deftige term voor het feit dat de bank de vertrekkende partij niet meer kan achtervolgen voor de schuld. Tegelijkertijd heeft diegene recht op zijn of haar deel van de waarde. Als het huis meer waard is dan de restschuld van de lening ontstaat er overwaarde. De helft van dat bedrag moet meestal worden uitgekeerd. Je moet dus je partner uitkopen om de volledige eigenaar van je woning te worden.

Soms zit die overwaarde vast in de stenen en heb je dat geld niet op je spaarrekening staan. Je moet dan de hypotheek verhogen om het bedrag vrij te maken. Hier zit precies het knelpunt voor veel mensen. Je inkomen moet namelijk hoog genoeg zijn om die extra lening te dragen. De bank hanteert strenge normen. Wat je voorheen samen makkelijk betaalde wordt in je eentje ineens een zware last. Het is een bittere pil als je ontdekt dat je wel de lasten kunt dragen maar de computer van de bank nee zegt.

Taxatie en de realiteit van de waarde

Het bepalen van de waarde van de woning is vaak een moment van discussie. De vertrekkende partij ziet graag een hoge verkoopprijs terwijl de blijver de waarde liever wat lager inschat. Het is slim om een onafhankelijke taxateur in te schakelen. Deze kijkt naar vergelijkbare woningen in de buurt en de staat van onderhoud. Gebruik geen willekeurige schatting van internet want daar schiet niemand iets mee op. Een eerlijke prijs is het fundament voor een afspraak zonder ruzie achteraf.

Vergeet ook de fiscale gevolgen niet. De belastingdienst kijkt namelijk mee over je schouder. Als je de hypotheek verhoogt om je ex te betalen is de rente over dat extra deel onder bepaalde voorwaarden aftrekbaar. Je moet echter wel voldoen aan de aflossingseis. Het is een hoop administratieve rompslomp die je er eigenlijk niet bij kunt hebben als je hoofd al vol zit met de breuk. Een goede voorbereiding bespaart je later een boel gezeik met de fiscus.

De stap naar de notaris

Als de bank groen licht geeft en de cijfers kloppen volgt de akte van verdeling bij de notaris. Dit document legt officieel vast dat de woning nu van jou is. Het is de laatste juridische drempel voordat je echt alleen verder kunt. De kosten voor de notaris en de taxatie komen bovenop het bedrag dat je al moet betalen. Het is dus geen goedkope exercitie. Sommige mensen kiezen er daarom voor om de verkoop nog even uit te stellen maar dat houdt je ook emotioneel aan elkaar vast.

Het proces vraagt om een zakelijke instelling in een emotionele tijd. Laat je niet leiden door boosheid of schuldgevoel bij het maken van de afspraken. Een scheiding is al duur genoeg. Door nuchter naar de mogelijkheden te kijken voorkom je dat je jezelf financieel klemzet voor de komende jaren. Een woning moet een plek zijn waar je tot rust komt en geen bron van constante geldzorgen.